Τουρισμός

Τουρισμός ονομάζεται η μετακίνηση των ανθρώπων από το μόνιμο τόπο διανομής τους σε άλλον, με στόχο να τον γνωρίσουν, να ξεκουραστούν, να ψυχαγωγηθούν. Το φαινόμενο παρατηρείται σε μαζική κλίμακα τα τελευταία χρόνια, εφόσον απαιτεί ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο, για να υλοποιηθεί. Η τελειοποίηση των μέσων μεταφοράς και συγκοινωνίας συντελεί στην ενίσχυση του φαινομένου.

Προϋποθέσεις για ανάπτυξη τουρισμού

α. ιστορικό παρελθόν.

β. υλικοτεχνική υποδομή

γ. καθαρό περιβάλλον

δ. φιλοξενία

ε. σωστή προβολή της χώρας στο εξωτερικό

στ. εκπαίδευση και ανάπτυξη όλων των ειδικοτήτων που σχετίζονται με τον τουρισμό

ζ. σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία

Θετικές επιδράσεις του τουρισμού

α. Χαλάρωση από τους αγχωτικούς ρυθμούς και διεύρυνση των πνευματικών οριζόντων.

β. Απόκτηση εμπειριών ζωής.

γ. Οικονομική ανάπτυξη περιοχών.

δ. Μείωση της ανεργίας, αφού δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας στον τουριστικό τομέα.

ε. Επαφή και επικοινωνία μεταξύ λαών, προάγεται η ειρήνη, περιορίζονται τα φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας.

στ. Διαπολιτισμικός διάλογος και ανταλλαγή πολιτιστικών στοιχείων μεταξύ των λαών.

ζ. Οι λαοί έρχονται σε επαφή με άλλους λαούς, δέχονται περισσότερα ερεθίσματα, γνωρίζουν διαφορετικές νοοτροπίες και είναι πιο ανοιχτοί στο νέο και το διαφορετικό.

η. Κίνητρο για τη δημιουργία υποδομών και τον εκσυγχρονισμό του κράτους.

Κίνδυνοι από την τουριστική ανάπτυξη

α. Διάβρωση του ντόπιου πληθυσμού από τις ξένες συνήθειες, αλλοίωση ηθών και εθίμων.

β. Επιβάρυνση του φυσικού περιβάλλοντος.

γ. Ασεβής συμπεριφορά προς τον τόπο και στους ανθρώπους του.

δ. Καλλιέργεια ξενομανίας, δουλοπρέπειας προς τους ξένους, αισχροκέρδειας σε βάρος τους.

ε. Αλλοίωση του παραδοσιακού χαρακτήρα και της γραφικότητας των οικισμών, εμπορευματοποίηση της λαϊκής τέχνης και της παράδοσης.

στ. Εμφάνιση άσχημων συμπεριφορών όπως η εκμετάλλευση και η απληστία.

ζ. Μειωμένο ενδιαφέρον για μόρφωση.

Τρόποι αντιμετώπισης

α. Έμφαση στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας, ώστε η χώρα να μη στηρίζεται αποκλειστικά στον τουρισμό.

β. Ο εκάστοτε λαός να μην διακατέχεται από συμπλέγματα κατωτερότητας και υποταγής απέναντι στους ξένους αλλά και να μη δέχεται άκριτα τις ξένες επιρροές εγκαταλείποντας την παράδοσή του..

γ. Βελτίωση των τουριστικών υποδομών.

δ. Κινητοποίηση του Κράτους για την αξιοποίηση των μνημείων της χώρας και την προβολή των αρχαιολογικών χώρων.

ε. Να τονωθεί μέσα από την οικογένεια και την παιδεία το υγιές εθνικό, αίσθημα νεολαίας χωρίς προκαταλήψεις απέναντι στις ξένες επιρροές.

στ. Ενίσχυση των εναλλακτικών μορφών τουρισμού.

Εναλλακτικές μορφές τουρισμού

Θρησκευτικός τουρισμός: Ο θρησκευτικός τουρισμός αφορά κυρίως περιηγητές και φιλέρευνους τουρίστες, οι οποίοι, μέσα από πολιτιστικά οδοιπορικά στον ελληνικό χώρο, έρχονται σε επαφή με την πνευματικότητα.

Αγροτουρισμός: Κύριος στόχος του είναι η σύνδεση των στοιχειών του φυσικού περιβάλλοντος με τη γεωλογική κληρονομιά κάθε τόπου, τα πολιτιστικά μνημεία και τις παραδόσεις του. Ο οικοτουρισμός, από την άλλη, ορίζεται ως μια περιβαλλοντικά υπεύθυνη ταξιδιωτική δραστηριότητα σε σχετικά άθικτες φυσικές περιοχές, με στόχο την απόλαυση και γνωριμία των φυσικών αλλά και ενταγμένων στο φυσικό περιβάλλον, αγαθών.

Πολιτιστικός τουρισμός: Σχετίζεται με δραστηριότητες, όπως περίπατοι, φυσιολατρικός αθλητισμός κλπ. Πρόκειται για τη δημιουργία ενός πολιτιστικού περιβάλλοντος που βασίζεται στην τοπική ταυτότητα και αναδεικνύει την παράδοση.

Πηγή: Λόγου Σπουδή (Σαββάλας), Νέα Ελληνικά (Ζήτη)