Βασικοί όροι Οδύσσειας

Αναδρομική αφήγηση: περιλαμβάνει γεγονότα προγενέστερα από το σημείο της ιστορίας στο οποίο βρίσκεται ο αφηγητής

Αναχρονισμός: η τοποθέτηση στη μακρινή εποχή της υπόθεσης του έπους τρόπων, συνηθειών, καταστάσεων της εποχής του ποιητή

Ανθρωπομορφισμός: η απόδοση στους θεούς ανθρώπινων χαρακτηριστικών στη μορφή και στη συμπεριφορά

Από μηχανής θεός: είναι ο θεός που εμφανιζόταν με ένα ειδικό μηχάνημα στο αρχαίο θέατρο και έδινε τη λύση στο δράμα, όταν οι άνθρωποι βρίσκονταν σε αδιέξοδο

Άστοχα ερωτήματα: είναι τα ερωτήματα που δε στοχεύουν στη διερεύνηση της αλήθειας με την αναμονή μιας καταφατικής ή αποφατικής απάντησης, αλλά απορρίπτονται ένα ένα για να διατυπωθεί στο τέλος έντονα η αλήθεια

'Ατη - ύβρη - νέμεση - τίση: Άτη => η τύφλωση του νου του ανθρώπου. 'Υβρη => αλαζονική και ασεβή συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι στους θεούς. Νέμεση => η οργή των θεών. Τίση => η τιμωρία από τους θεούς.

Εγκιβωτισμός: η μετακίνηση ενός μεγάλου τμήματος της ιστορίας από την αρχή στα μισά της αφήγησης της, με τη μορφή αναδρομικής αφήγησης, που την κάνει ένα πρόσωπο του έργου

Ενανθρώπιση - επιφάνεια: Ενανθρώπιση έχουμε όταν οι θεοί εμφανίζονται στους ανθρώπους με τη μορφή ανθρώπου ενώ επιφάνεια όταν οι θεοί εμφανίζονται στους ανθρώπους με τη θεϊκή τους υπόσταση.

Επιβράδυνση: ονομάζεται η καθυστέρηση της εξέλιξης της πλοκής.

Ηθογράφηση: η περιγραφή και η αξιολόγηση του ήθους ενός προσώπου μέσα από τις πράξεις, τις σκέψεις και τα λεγόμενά του.

Ικεσία: η θερμή παράκληση, συνήθως για παροχή βοήθειας ή προστασίας. Συνηθισμένη στάση του ικέτη είναι να σκύψει και να αγγίζει τα γόνατα με το ένα χέρι ενώ με το άλλο το πηγούνι του ανθρώπου που ικετεύει.

In media res: όταν η αφήγηση δεν ξεκινάει από την αρχή των γεγονότων αλλά από τη μέσα της ιστορίας.

Προοικονομία: όταν ο ποιητής μας προετοιμάζει από πριν για όσα πρόκειται να συμβούν.

Προσήμανση ή προϊδεασμός: ονομάζεται η εκ των προτέρων νύξη από τον ποιητή για τα γεγονότα που με την κανονική τους σειρά θα δοθούν αργότερα.

Τυπικοί στίχοι: ονομάζονται οι στίχοι που χρησιμοποιούνται συχνά, αυτούσια ή ελαφρώς αλλαγμένοι.

Τυπικά επίθετα: είναι τα επίθετα που εμφανίζονται συχνά μέσα στο έπος.

Υστεροφημία: ονομάζεται η φήμη που συνοδεύει το όνομα κάποιου μετά το θάνατό του.