Συγκριτικός: θέμα + τερος, τέρα, τερονΥπερθετικός: θέμα + τατος, τάτη, τατονπχ. ὁ βαθύτερος, ἡ βαθυτέρα, τό βαθύτερον ὁ βαθύτατος, ἡ βαθυτάτη, το βαθύτατον
2. Δευτερόκλιτα επίθετα
=> θέμα + ότερος: αν προηγείται => α. φύσει μακρά συλλαβή, β. μακρό φωνήεν (η, ω), γ. δίφθογγος (αι, ει, οι, ου, ηυ, αυ, ευ, υι), δ. θέσει μακρά συλλαβή (δηλαδή βραχύ φωνέην (ε,ο) που ακολουθείται από 2 ή περισσότερα σύμφωνα ή από διπλό σύμφωνο) π.χ πτωχός, πτωχότερος,
=> θέμα + ώτερος: αν προηγείται βραχύχρονη συλλαβή π.χ νέος, νεώτερος
=> θέμα + ώτερος: αν προηγείται δίχρονο (α,ι,υ) ΠΛΗΝ α. τα επίθετα που έχουν β΄ συνθετικό τα: θυμός, χυμός, κῦρος, κίνδυνος, ψυχή, τιμή, λύπη, νίκη, β. τα απλά επίθετα: ἀνιαρός, λαρός, τρανός, ἱσχυρός, φλύαρος, ἄκρατος, λιτός, ψιλός, πρᾶος π.χ φιλόνικος, φιλονικότερος
3. Τα σιγμόληκτα σε -ης, -εςκαι τα ενρινόληκτα σε -ων, -ον σχηματίζουν παραθετικά με την κατάληξη -έστερος, -έστατος π.χ ὁ συνήθης, συνηθέστερος/ εὐδαίμων, εὐδαιμονέστερος
Ανώμαλα παραθετικά
Θετικός ΣυγκριτικόςΥπερθετικός
αἰσχρός ὁ,ἡ αἰσχίων, το αἴσχιον αἴσχιστος-η-ονἡδύς ὁ, ἡ ἡδίων, το ἥδιον ἥδιστος-η-ονκαλός ὁ,ἡ καλλίων, το κάλλιον κάλλιστος-η-ονμέγας ὁ,ἡ μείζων, το μεῖζον μέγιστος-η-ονῥᾁδιος ὁ,ἡ ῥᾳων, το ῥᾷον ῥᾷστος-η-ονταχύς ὁ,ἡ θάττων, το θᾶττον τάχιστος-η-ονκακός ὁ, ἡ κακίων, το κάκιον κάκιστος-η-ον ὁ,ἡ χείρων, το χεῖρον χείριστος-η-ονὀλίγος ὁ,ἡ μείων, το μεῖον ὀλίγιστος-η-ον ὁ,ἡ ἐλάττων, το ἔλαττον ἐλάχιστος-η-ον ὁ,ἡ ἥττων, το ἧττον ἥκισταἀγαθός ὁ,ἡ ἀμείνων, το ἄμεινον ἄριστος-η-ον ὁ,ἡ βελτίων, το βέλτιον βέλτιστος-η-ον ο,ἡ κρείττων, το κρεῖττον κράτιστος-η-ον ὁ,ἡ λῳον, το λῷον λῷστος-η-ονπολύς ὁ,ἡ πλείων, το πλέον πλεῖστος-η-ον
Περιφραστικά παραθετικάΤα περιφραστικά παραθετικά σχηματίζονται στην αρχαία ελληνική, στο συγκριτικό βαθμό με το επίρρημα μᾶλλον και στον υπερθετικό βαθμό με το επίρρημα μάλιστα εμπρός από το θετικό: π.χ. ἐπιμελής, μᾶλλον ἐπιμελής, μάλιστα ἐπιμελής.Όλα τα επίθετα που σχηματίζουν μονολεκτικά παραθετικά μπορούν να σχηματίσουν παράλληλα και περιφραστικά παραθετικά.
Παρατήρηση στα παραθετικά των επιθέτωνΜερικά επίθετα δεν σχηματίζουν παραθετικά, γιατί φανερώνουν ιδιότητα, ποιότητα ή κατάσταση που δεν παρουσιάζει βαθμούς. Τέτοια επίθετα είναι όσα φανερώνουν: α) ύλη: π.χ. λίθινος, ἀργυροῦς, γήινος β) τοπική ή χρονική σχέση: π.χ. χερσαῖος, θαλάσσιος, θερινός, ἡμερήσιος γ) μέτρο: π.χ. σταδιαῖος, πηχυαῖος δ) καταγωγή ή συγγένεια: π.χ. πατρῷος, μητρικός ε) μόνιμη κατάσταση: π.χ. θνητός, νεκρός στ) μερικά σύνθετα με α΄ συνθετικό το στερητικό ἀ-: π.χ. ἀθάνατος, ἄυλος, ἄυπνος, ἄψυχος κ.ά. ζ) μερικά συνθετικά με α΄ συνθετικό το επίθετο πᾶς ή την πρόθεση ὑπέρ: π.χ. πάνσοφος, πάντιμος, πάγκαλος , ὑπερμεγέθης, ὑπέρλαμπρος
Ελλειπτικά παραθετικάΜερικά επίθετα δεν έχουν θετικό βαθμό ή και έναν από τους δύο άλλους βαθμούς. Τα παραθετικά των επιθέτων αυτών λέγονται ελλειπτικά παραθετικά. Τα περισσότερα ελλειπτικά παραθετικά παράγονται από επιρρήματα, προθέσεις ή μετοχές:
Comments