Ραψωδία Γ (στ. 122-244)

Δομή

1η ενότητα (στ. 121-138): η Ίριδα ειδοποιεί την Ελένη για τη μονομαχία του Μενέλαου και του Πάρη.

2η ενότητα (στ. 139-160): η Ελένη και η συνοδεία της φτάνουν στο κάστρο – τα σχόλια των γερόντων της Τροίας.

3η ενότητα (στ. 161- 244): ο Πρίαμος ζητά από την Ελένη πληροφορίες για τους αρχηγούς των Αχαιών.

Στοιχεία τεχνικής

=> Η μονομαχία του Πάρη με του Μενέλαου και η τειχοσκοπία δεν ανήκουν στην παράδοση του Τρωικού μύθου. Είναι σκηνές που πλάθει ο ποιητής βασισμένος σε παραδοσιακές σκηνές για να εξυπηρετήσει τους ποιητικούς του στόχους. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό ενός ελεύθερου δημιουργού.

=> Όλη η ραψωδία Γ αποτελεί μια επιβράδυνση.

=> Η τειχοσκοπία καλύπτει το χρόνο που απαιτείται για να φτάσει ο κήρυκας που έχει σταλεί για να ειδοποιήσει τον Πρίαμο να μεταβεί στο πεδίο της μάχης, ώστε να συμφωνηθούν οι όροι της μονομαχίας και να επιβεβαιωθούν με όρκο.

=> Στα τείχη πάνω εμφανίζεται η Ελένη, η αφορμή του πολέμου και δικαιολογείται ο πόλεμος που γίνεται για χάρης της μέσα από την έκφραση θαυμασμού των γερόντων.

Αγαμέμνονας => Ο Πρίαμος τον ξεχωρίζει από τους άλλους για το ωραίο και μεγάλο του παράστημα. Εκφράζει τον θαυμασμό του για αυτόν. Η Ελένη τονίζει τη μεγάλη εξουσία του.

Οδυσσέας => Από τα λόγια του Πρίαμου παρουσιάζεται γεροδεμένος. Περιφέρεται ανάμεσα στις τάξεις του αχαϊκού στρατού γεγονός που δηλώνει τον ιδιαίτερο ρόλο του μέσα στο στράτευμα. Η Ελένη προβάλλει την ευστροφία και την προνοητικότητά του. Ο Αντήνορας προβάλλει και αυτός τη δύναμη της σκέψης και του λόγου του.

Αίας => Ο Πρίαμος και η Ελένη τονίζουν την επιβλητική κορμοστασιά του.

Μενέλαος => Ο Αντήνορας τονίζει την ευφράδεια, την συντομία, τη σαφήνεια και την ευστοχία του λόγου του.

Ιδομενέας => Η Ελένη τον παρομοιάζει με θεό.

Στοιχεία πολιτισμού

α. οπλισμός (στ. 127, 134, 135)

β. από τον θάλαμον (στ. 141)

γ. με ένα λευκό μαγνάδι (στ. 141)

δ. τον πύργον (στ. 145)

ε. Στ. 140 : ο πρώτος σύζυγος, η πατρίδα και οι γονείς είναι βαθιά ριζωμένες αξίες μέσα στην ψυχή της Ελένης και κάθε ανθρώπου.

στ. Στ. 146-148 : τα ονόματα των γερόντων έχουν τιμητικό χαρακτήρα, γιατί οι νεότεροι τους οφείλουν σεβασμό.

ζ. Στ. 125-126 : οι γυναίκες της ομηρικής κοινωνίας είχαν ως βασική ασχολία τον αργαλειό. Η περιγραφή του υφαντού της Ελένης αποτελεί «έκφραση», δηλ. περιγραφή ενός έργου των εικαστικών τεχνών (π.χ. ζωγραφική, γλυπτική, μεταλλουργία κτλ.)

η. Στ. 141, 143 : το προσωπικό δώμα των γυναικών βρισκόταν στον επάνω όροφο των ανακτόρων. Τα ήθη της εποχής επέβαλαν η γυναίκα να εμφανίζεται με καλυμμένο το κεφάλι και τη συνοδεία δούλων (θεράπαινες)

Ιδεολογικά στοιχεία Στ. 122 : ενανθρώπιση της Ίριδας με τη μορφή της Λαοδίκης, για να παρακινήσει την Ελένη να βγει από το δώμα της.

Χαρακτηρισμός προσώπων

Ελένη => Φαίνεται μετανιωμένη για τη φυγή της με τον Πάρη. Φανερή, επίσης, είναι και η νοσταλγία της για την πατρίδα της αλλά και η θλίψη και η μοναξιά της. Από σεμνότητα και ντροπή διστάζει να προχωρήσει βλέποντας στα τείχη του γέροντες συμβούλους της πόλης και πλησιάζει μόνο έπειτα από την πρόσκληση του Πρίαμου, τον οποίο, όπως φαίνεται από τα λόγια της, τον εκτιμά πολύ.

Πρίαμος => Διακρίνεται για την αρχοντιά του, την ευγένεια, τη μεγαλοψυχία του και από την πατρική καλοσύνη με την οποία φέρεται στην Ελένη, την οποία απαλλάσσει και από την ευθύνη του πολέμου. Επιδεικνύει θαυμασμό και εκτίμηση στους Αχαιούς αντιπάλους.